heimwee.info

… powered by Holland at Home

Schuitje varen, theetje drinken – hoe denken buitenlanders over Nederlanders?

Enkele honderden Hollandse supporters zijn sinds afgelopen week neergestreken in Brazilië, waar ze een hele camping hebben omgetoverd tot een “Oranje vesting”.  Je vraagt je misschien af hoe de Brazilianen en andere buitenlanders die Brazilië daar tegenaan kijken… vinden ze Nederlanders maar een raar volkje?

Nederlandse vrouw met tulpen

Iedereen kent wel de meest stereotype eigenaardigheden van Nederlanders: ze zijn recht voor zijn raap, geven niet graag geld uit en houden niet van onaangekondigd bezoek. Je vindt deze en andere anekdotes terug in bestsellers als The Undutchables, die geschreven zijn door buitenlanders die langere tijd in Nederland hebben gewoond. Wie zich echter wil verdiepen in hoe buitenlanders door de eeuwen heen tegen Nederlanders hebben aangekeken kan het beste de proefschriften van wetenschappers Madeleine van Strien-Chardonneau en Margarethe van Ackeren lezen, want zij doken ieder voor zich de geschiedenis in en bestudeerden respectievelijk Franse reisverslagen uit de achttiende eeuw en Duitse romantische literatuur uit de achttiende en negentiende eeuw.

Wat opvalt in de Franse reisverslagen is dat de beschrijvingen over Nederland niet veel verschillen van nu: men was lovend over de mooie huizen en de frisse straten, de gezellige sfeer, de welvaart en de zorg voor armen en gebrekkigen. Ook hoe men dacht over het typisch Hollands eten van toen verschilt niet veel  met nu: het was rijk en gevarieerd, maar niet heel bijzonder en ook niet zo lekker klaargemaakt. De Nederlanders zelf kwamen in de verslagen uiteraard ook regelmatig aan bod. Kennelijk viel het bij de Franse reizigers op dat onze voorvaderen zich graag tegoed deden aan drank en tabak en niet zo hartstochtelijk waren, maar dat was gelukkig niet het enige. Ze waren ook pragmatisch ingesteld, redelijk ingetogen en huiselijk.

In de Duitse literatuur worden de Nederlanders iets minder positief afgeschilderd: ze worden vooral gezien als kneuterig en kleinburgerlijk. Deze observatie moet overigens wel in de juiste context worden geplaatst, want Nederland was na de enorme welvaart in de zeventiende eeuw enigszins in verval geraakt en de Italiaanse romantiek was in die tijd heel erg in de mode, iets waar de vermeende bekrompenheid en geldzucht van de Nederlanders niet inpaste. Toch was niet alles negatief aan Nederland, want veel Duitse schrijvers waardeerden het Hollandse huiselijk geluk, de zorg voor de kinderen, het gezellig thee drinken, de tuinen vol tulpen en de economische en sociale zekerheid.

De belangrijkste overeenkomst tussen de Franse reisverslagen en Duitse literatuur is dat in beide een fascinatie voor het burgerlijke karakter van de Nederlandse samenleving naar voren kwam, die egalitair en zorgzaam is maar waar persoonlijke vrijheid en het ‘schuitje varen, theetje drinken’ (titel van een oud Hollands kinderliedje) centraal staat.

Bronnen:

  • M. van Strien-Chardonneau. Le voyage de Hollande. Recits de voyageurs français dans les provinces-unies 1748-1795..
  • M. van Ackeren. Das Niederlandebild im Strudel der deutschen romantischen Literatur.

 

Lees je dit artikel liever in het Engels? Breng dan eens een bezoekje aan onze Engelstalige zusterblog Dutch Community, speciaal bestemd voor Nederlandse emigranten die Engels als moedertaal hebben en expats die in Nederland wonen of daar gewoond hebben en

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: